[บล๊อกซ่าน]

     พอเห็นมันเงียบๆ ฉันก็ชอบแกล้งมันสิคะ วันไหนฉันอารมณ์ไม่ดีก็ได้'ตาทึ่ม'นี่แหละช่วยให้หายเครียด อย่างครั้งหนึ่งฉันแอบเอาสมุดการบ้านมันไปซ่อน พอถึงเวลาส่งการบ้าน รู้มั้ยคะว่า'ตาทึ่ม'มันทำยังไง...มันคงจะรู้ว่าใครเป็นคนแกล้งมัน(มีไม่กี่คนหรอกค่ะ อิอิ) มันลุกขึ้นบอกครูว่า

    "ผมเก็บสมุดการบ้านไว้ในใจครับ คงมีใครมาขโมยใจผมและเอาสมุดการบ้านติดไปด้วย..." มันช่างกล้าพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย เพื่อนทุกคนในชั้นถึงกับฮากันแบบสะบักสะบอม เพราะไม่มีใครคาดคิดว่ามันจะกล้าพูดคำเสี่ยวๆแบบนั้น ขนาดอาจารย์ยังอึ้งจนไม่กล้าถามต่อ ...หลังจากวันนั้นมันได้ฉายาจากเพื่อนๆว่า 'ไอ้ใบ้เจ้าคารม?'

     แน่นอนว่าสาวฮ๊อตอย่างฉัน เพจสั่นไม่ต่ำกว่าวันละร้อยครั้ง(นี่ขนาดมีแฟนแล้วนะคะ) ข้อความเลี่ยนๆมากมาย ฉันนั่งอ่านแล้วลบทิ้งได้อย่างเพลิดเพลินใจ
     จนมาถึงข้อความหนึ่ง...
     "เพจเธอสั่นฉันหวั่นไหว กลัวมีใครฉกหัวใจไปต่อหน้า..." เดาออกไหมคะว่าสำนวนใคร วันนั้นฉันปิดเครื่องทันทีหลังจากอ่านข้อความนั้นจบ ทำไปได้นะ'ตาทึ่ม'
     ใครจะไปคิดว่าคนอย่าง'ตาทึ่ม'จะกล้าทำ แต่มันก็ทำไปแล้ว มันสามารถแอบจีบฉันได้โดยที่เพื่อนร่วมชั้นไม่รู้ระแคะระคาย
     ในวิชาการแต่งคำประพันธ์ มันแต่งกลอนจีบฉันแบบหน้าด้านๆหลายบท(แถมยังแต่งดีจนได้ขึ้นบอร์ดประจานหน้าห้องด้วย) แม้จะใช้นามแฝงก็ตามทีเถอะ คิดว่าฉันไม่รู้หรือไงยะ นามแฝงเสี่ยวๆแบบนั้น(หรือว่าตั้งใจให้รู้กันนะ)

     เท่านั้นยังไม่พอ วันหนึ่งในชั่วโมงเรียนวาดเส้น(ห้องเราเรียนวิชาเอกสายศิลปะ) ซึ่งต้องนั่งกับพื้น ฉันก็นั่งชันเข่าเอนหลังพิงกำแพงวาดด้วยความเคยชิน อยู่ดีๆ'ตาทึ่ม'ก็มานั่งบังข้างหน้าฉันเฉยเลย ทั้งที่ปกติแทบไม่กล้าเข้าใกล้ฉันด้วยซ้ำ ฉันก็เลยต่อว่าโวยวายออกไป ทีแรกก็นึกว่ามันจะตกใจและหลบไป แต่'ตาทึ่ม'กลับหันมาพูดเบาๆว่า
     "อ้า ปาก หวอ เชียว...ปิดหน่อยเถอะ" พร้อมกับเหลือบตาจ้องมองข้างล่าง...ฉันรู้ทันทีและรีบหุบขาลง ลืมไปว่าวันนี้ใส่กระโปรง ไม่ใช่ชุดพละ...
     ที่แท้'ตาทึ่ม'ก็มานั่งบังให้ฉันเหรอเนี่ย จะเท่เกินไปหน่อยมั้ง(พ่อสุภาพบุรุษหลุดโลก)
     "ขาวจริงๆ แสบตาเลยว่ะ..." มันพูดด้วยน้ำเสียงและสีหน้าไร้อารมณ์สุดๆ เห็นแล้วสินะแก...ไอ้'ตาทึ่ม' แกบังอาจทำให้ฉันเขิน
     ......

     ตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ที่ฉันเริ่มจะแอบมีใจให้กับ'ตาทึ่ม' ก็มันเล่นจีบแบบค่อยๆตอดทีละนิดนี่คะ และถ้าไม่สังเกตดีๆจะดูไม่ออกด้วย ว่าที่มันทำแบบนี้คือกำลังจีบฉันอยู่ ความสัมพันธ์แบบแปลกๆนี้ก็เลยไม่ได้คืบหน้าไปถึงไหน  เต็มที่ในตอนนั้นเรามันก็แค่เพื่อน จริงอยู่ว่าฉันมีแฟนแล้ว แต่ความรักแบบวัยรุ่นมันเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลานี่นา ฉันไม่ได้แขวนป้ายที่คอว่า'มีแฟนแล้วนะยะ ห้ามแย่ง'ซะหน่อย หนุ่มๆคนอื่นเค้าก็จีบฉันแบบเต็มที่ มีแต่คนอย่าง'ตาทึ่ม'นี่แหละที่ไม่กล้าแย่งแฟนชาวบ้าน แค่จะแอบจีบฉันมันยังต้องคิดแล้วคิดอีก ฉันเองก็รออยู่นะว่าเมื่อไหร่'ตาทึ่ม'จะทำให้มันชัดเจน ถ้าเข้ามาจีบจริงจังฉันอาจจะโอเคก็ได้(อยากลองมีแฟนเห่ยๆดูบ้างเหมือนกันค่ะ) แต่มันก็มัวเงอะงะงุ่มง่ามอยู่แบบนี้ จะให้ฉันทำยังไง อะไรๆที่เค้าเรียกว่าให้ท่าฉันก็ทำไปแล้วจนแทบหมดมารยาหญิง(ร้อยเล่มเกวียน) แต่มันทึ่ม นี่มันไม่รู้เลยเหรอว่าฉันคิดยังไง ขนาดยอมไปนั่งเป็นแบบให้วาดภาพกันสองต่อสอง มันก็เอาแต่ก้มหน้าก้มตาวาด แถมยังอายจนหน้าแดงเวลาจ้องตากัน พอจะชวนคุย มันก็ดันตื่นเต้นจนพูดไม่รู้เรื่อง พอจะเข้าไปใกล้ชิดมันก็จะถอยหนีไปอีก เฮ้ย ตกลงแกชอบฉันหรือเปล่าวะเนี่ย เล่นตัวอย่างกับนางเอกละครไทย 

     กว่าเราจะได้กอดกันก็ต้องรอจนถึงเทอมที่เรียนกิจกรรมเข้าจังหวะ(ลีลาศ)  จะบอกว่าฉันเองก็เขินเหมือนกันนะคะ เห็นเงียบๆนิ่งๆซึมๆแบบนั้น พอถึงบทจะเบียด มันก็เล่นซะฉันเสียวเลยค่ะ(อ๊ะๆ ห้ามคิดลึกนะ) ลีลาของ'ตาทึ่ม'พลิ้วได้แบบไม่น่าเชื่อ อย่างกับคนละคน กลายเป็นฉันซะอีกที่เอาแต่เขินจนทำอะไรไม่ถูก ไม่ว่าท่าไหนก็ติดขัดไปหมด ขาขัดกันจนเสียจังหวะ ฉันจึงต้องยอมให้'ตาทึ่ม'เป็นผู้นำ เขาสอนฉันจนเราเข้ากันได้ทุกท่า... (อ๊ะ ก็บอกว่าอย่าคิดลึกไงเล่า)

     .

     เวลาแห่งความสุขมักผ่านไปเร็วเสมอ เรื่องระหว่างเราไม่ค่อยมีบทซึ้งให้ชื่นใจกันหรอกค่ะ บางครั้งบางคราวเราเหินห่างกันเกินกว่าจะเป็นเพื่อนร่วมชั้นกันซะอีก แต่บางครั้งก็ใกล้ชิดกันจนเกินกว่าคำว่ากิ๊ก ถ้อยคำหวานๆมีแค่ให้ฉันอ่านในรูปแบบของข้อความ ไม่เคยมีซักครั้งที่ถ้อยคำเหล่านั้นจะหลุดมาจากปากของมัน รู้ไหมว่าฉันอยากฝังจากปากของแกบ้าง

     ผู้ชายอย่าง'ตาทึ่ม'ช่างเป็นคนที่เข้าใจยากมากถึงมากที่สุด สามปีที่เรียนและรู้ อยู่ด้วยกัน สุดท้ายแล้วฉันรู้สึกว่าฉันไม่ได้รู้จักเพื่อนผู้ชายคนนี้อย่างจริงๆเลย ตั้งแต่วันแรกที่รู้จักกันจนถึงวันสุดท้าย  เขาเป็นเหมือนความว่างเปล่าที่เข้ามาห่อหุ้มหัวใจและจากไปโดยไม่ทิ้งร่องรอยใดๆ ฉันไม่ได้เจ็บปวดหรือเสียใจเลยในวันที่ร่ำลา