[บล๊อกซ่าน]

หมายเหตุ:เรื่องซ่านต่อไปนี้เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นจากความมันในสมองของผู้เขียนเอง
ไม่เกี่ยวกับเหตุการณ์จริงในคืนวันศุกร์ที่ผ่านมา...
ถ้าผมเผลอแซวใครเลยเถิด ขอให้คิดซะว่าผมแซวเพราะรักและเคารพ.

ถ้าเป็นวันปกติ ในเวลาหลังเลิกงานแบบนี้
คนดีที่ไม่มีใครเอาเช่นผม ก็คงตรงดิ่งกลับบ้าน
ผมเป็นคนเก็บตัวครับ...เก็บอย่างมิดชิดและไม่ยอมเสียให้ใครง่ายๆ(เคยเสียแล้วเรอะ?)
ก่อนอ่านผมอยากถามว่า
ถ้ามีคนบอกคุณว่าผมเป็นคนดี...คุณจะเชื่อเขาไหม
ถ้าผมบอกคุณว่าผมเป็นคนดี...คุณจะเชื่อผมไหม
คุณย่อมมีสิทธิ์จะเชื่อหรือไม่เชื่อก็ได้...
ผมจะเป็นคนดีก็ต่อเมื่อคุณเชื่อว่าผมเป็น...
ผมเคารพในการตัดสินใจของคุณ...
เชิญอ่านครับ
...

"เฮ้ย อ๊อฟวันนี้ไปนั่งเล่นกัน"
เพื่อนสุดหล่อที่ผมขอสงวนสิทธิ์การเอ่ยนามมัน ตามกฏหมายคุ้มครองสัตว์ป่า...เราจะเรียกเขาว่า"ไอ้เสือ"
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่มันตั้งใจชวนผม...แต่เป็นครั้งแรกที่ผมตอบตกลง
อาจเพราะว่าสมองช่วงนี้เรียกหาแอลกอฮอล์มาบำรุง...
อาจเพราะต้องการแรงบันดาลใจ...รวมถึงแรงบันดาลจู๋
อาจเพราะว่าต้องการเก็บข้อมูลมาเขียนเรื่องซ่านเรื่องใหม่...
หรืออาจเพราะสาวๆที่มันบอกว่าจะพามาแนะนำ...
ผมว่า ลำพังเหตุผลสุดท้ายก็เพียงพอแก่การตัดสินใจในเวลาเสี้ยววินาทีนั้นแล้วว่ะ
ผมตื่นเต้นอย่างมาก...เพราะนี่เป็นเที่ยวแรกในรอบปี

เหล่าสมาชิกเสือวันนี้รวมฝูงล่ากันสี่ตัว
พี่เสือใหญ่ จ่าฝูงในวันนี้นำทัพหน้าอันประกอบด้วย
ไอ้เสือเท่ห์ เสือหนุ่มไฟแรง ในสายตาผม มันนี่แหละคือผู้ล่าตัวจริง
และผม ให้นิยามตัวเองว่าเสือซ่อนเล็บ(ซ่อนจนเล็บขบ)
เราสามตัวล่วงหน้าไปสำรวจทิศทางลมก่อนออกล่า
โดยมีพี่เสือเขี้ยวดาบตามไปด้วย(อันนี้ผมแซวตามเนื้อเรื่องนะพี่ แหะๆๆ ด้วยความเคารพ)
ไปถึง"ลานนั่งเล่น"สถานที่ล่าเหยื่อในเวลาสองทุ่มกว่าๆ
บริเวณนั้นพลุกพล่านไปด้วยเสือสิงห์กระทิงแรด...แรดมากๆ
ไม่ว่าจะหันไปทางไหนก็ดูละลานตาไปโม้ด...
เสือใหม่อย่างผมเริ่มตื่นสนาม ดีที่มีจ่าฝูงคอยประกบอยู่ไม่ห่าง
"เต้นได้ แต่อย่าตื่น"

ทันทีที่น้ำสีอำพันแก้วแรกไหลผ่านลงคอ...นี่เหรอวะรสชาติของชีวิต
พอสายตาเริ่มปรับสภาพสู่โหมดซุ่มล่าในเงามืดผมก็สอดส่าย(สายตา)ไปทั่วลาน
สวยไปหมด...เรียกได้ว่าผมหาคนขี้เหร่ไม่เจอเลย...ถ้าไม่ส่องกระจก
ไกลก็สวยโดดเด่น ใกล้ก็เนียนนุ่มนิ่ม...กูก็ได้แค่มองว่ะ
เขามาเป็นคู่ๆหันไปทางไหน คนที่โดนใจก็โดนจองไปหมด
ผมไม่คิดอะไรมากหรอก ถึงท่านจ่าฝูงจะบอกว่า "มาแล้วต้องได้"
แต่ก็ไม่คิดว่าด้วยหน้าตาและคารมอย่างผมจะประสบความสำเร็จในคืนนี้หรอกว่ะ
สองแก้วผ่าน สามแก้วหมด...ดนตรีกระแทกจนหูอื้อไปหนึ่งข้าง
มันส์เหลือเกิน...โยกกันทั้งร้าน
ถ้ากูนิ่งอยู่คนเดียวอาจตกเป็นเป้าประณามทางสายตา
เอาซะหน่อย...วิญญาณกะปอมเข้าสิงแล้ว
นาทีนั้นเลือกไม่ถูกระหว่างคนเสื้อลายซ้ายมือ หรือจะคนสายเดี่ยวที่อยู่ด้านขวา
ก็เลยสีไปทั้งสองคนซ้ายที ขวาที ซ้ายสองที ขวาสามที
อาการแบบนี้ขืนทำบนรถเมล์ผมโดนด่าว่าไอ้บ้าโรคจิตแน่ๆ
แต่ที่นี่ไม่มีใครสนใจ...มันดีอย่างงี้นี่เอง
แก้วสี่ผ่านไป ไม่สนใจว่าใครจำหน้ากูได้แล้ว
ไม่ว่าเพลงอะไรดังขึ้นมา ก็แหกปากร้องตามเขาได้หมด
ผัวเมียที่มากันเป็นคู่ๆเริ่มนัวเนียกันแนบแน่น
คิดในใจ...เมื่อไหร่จะมีใคร ใครสักคนที่เป็นของเรา...แอบเหงานะมึง

เริ่มดึกคนเริ่มแน่นร้าน ดีที่ท่านจ่าฝูงเลือกทำเลใกล้ห้องน้ำ
มันดียังไงเหรอครับ...ก็ไม่ว่าสาวหน้าไหนจะเข้าห้องน้ำก็ผ่านทางนี้ทั้งนั้น
นี่ไม่ใช่เส้นทางสายไหม...แต่เป็นเส้นทางสาย...หมออ๋อย(ผมว่ามันเริ่มฮาร์ดคอร์แล้วว่ะ ขอโทษสุภาพชนทั้งหลาย)
และในที่สุด ก่อนที่ผมจะเมาจนพูดจารู้เรื่อง
เทพบุตรเสือหล่อ ก็พาเพื่อนสาวๆมาตามนัด...เขาไม่เคยทำให้เราผิดหวังจริงๆ
ทักทายกันตามธรรมเนียมเด็กเที่ยว...สารภาพว่าผมจำชื่อพวกเธอบางคนไม่ได้ซะแล้วว่ะ
แต่หน้าตาและหน้าอก ผมจำได้ดี(มึงนี่น้า)...ยังไงก็ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ(บอกทำไมป่านนี้วะ)
ผมรู้สึกขอบคุณพวกเธอจริงๆที่ทำให้ผมสดชื่นเหมือนกลับเป็นหนุ่มอีกครั้ง ฮะๆๆ
แก้วที่ห้า แก้วที่หก...สติเริ่มไปแล้ว
เรื่องราวหลังจากนี้ผมอาจจดจำรายละเอียดได้ไม่หมดแล้ว
แต่ที่จดจำติดตาก็คือลีลาแดนซ์ของสาวเสื้อแดงฝั่งตรงข้าม...
ถ้าไม่มีโต๊ะไม่มีตีนมาขวาง ผมคงเข้าไปซ้อนท้ายเธอแล้ว
ตอนนั้นคิดแบบนั้นจริงๆ...ตอนนี้ดีใจที่ไม่ได้ทำไปแบบนั้น(เกือบไปแล้วว่ะ)
จะว่าไปผมแทบไม่ได้พูดคุยกับกลุ่มสาวๆที่ไอ้เสือหล่อพามาเลย...มัวแต่มองคนอื่นๆ
รู้ตัวอีกที ไอ้เสือเท่ห์ก็จับกลุ่มเป้าหมายได้แล้ว
ท้ายที่สุดเมื่อแยกย้าย...เหลือเพียงผมกับท่านจ่าฝูงนั่งแท็กซี่กลับอย่างหง่าวๆ
ปิดฉากเรื่องซ่านเรื่องนี้ด้วยความเซ็งอย่างสุดซึ้ง...

ป.ล.เรื่องซ่านเรื่องนี้จะเกิดขึ้นไม่ได้เลยถ้าไม่ได้รับความอนุเคราะห์จากพวกเขาเหล่านี้
ไอ้เสือหล่อ ขอบใจคุณมากครับกับทริปสนุกๆ
เพื่อนสาวๆของไอ้หล่อ ไว้คุยกันคราวหน้านะครับ(จะมีโอกาสอีกเหรอวะ)
ไอ้เสือเท่ห์ อนุโมทนากับน้องที่ประสบความสำเร็จว่ะ
พี่เสือเขี้ยวดาบ ขนาดแวะไปแป๊บเดียวยังตั้งใจจะช่วยผม ขอบคุณครับพี่
พี่เสือจ่าฝูง ขอบคุณพี่มากที่ไม่ทิ้งผม และยังอุตส่าห์พาไปต่อ
และขอบคุณราตรีชนทุกคน โดยเฉพาะสาวๆที่ผมได้ฉวยโอกาสล่วงเกินและล้วงเกินไป

จงเป็นสุข เป็นสุขเถิด...
ราตรีสวัสดิ.

อ้อ...ลืมบอกไป สรุปแล้วมันคือเรื่องจริงครับผมไม่ได้มั่วขึ้นหรอก