[บล๊อกซ่าน]

เคยไหม...
ยืนรอรถเมล์โดยที่ยังไม่รู้ว่าอยากไปไหน...
เดินเข้าเซเว่นฯโดยที่ไม่รู้ว่าจะมาซื้อห่าอะไร...
เคยถามตัวเองบ้างไหม ว่ากูทำบ้าอะไรอยู่วะเนี่ย...
ผมเคย...
ผมเป็นคนคิดมากก็จริง...
แต่บ่อยครั้งก็ทำอะไรลงไปโดยไม่คิด
และหลายครั้งก็เอาแต่คิดโดยไม่เคยได้ทำ
สติผมมักหลุดลอยเวลาเข้าใกล้ เหล้ากับผู้หญิง...
สตังค์ผมก็มักหลุดลอยเวลาเข้าใกล้ ผู้หญิงกับเหล้า...
สองสิ่งต้องห้าม...
เหล้า...ผมเลิกแล้ว...(บางเวลา)
ผู้หญิง...ผมเลิกแล้ว...เลิกอีก(จริงๆเขาทิ้งผมว่ะ)
จะมีสาวสักกี่คนกันที่ผมคิดถึงมากกว่าแม่ตัวเอง...
ทั้งที่เธอไม่เคยสนใจผม...
ระยะทาง กาลเวลา...ไม่มีผลต่อความคิดถึง...
ผมรู้คำตอบนั้น...เพียงแค่หลับตา
...กูทำบ้าอะไรอยู่วะเนี่ย.

เคยไหม...
รอคอยในสิ่งที่รู้ว่าไม่มีทางเป็นไปได้...
ค้างคาอยู่ในความว่างเปล่า...
อารมณ์แบบนี้คุณมีบ้างไหม...
หรือผมคิดไปเอง...แค่คนเดียว

ได้อ่านบทความหนึ่ง พี่ที่ทำงานส่งมา...
เนื้อหาหลักๆคือ อีกหน่อยเราก็ตายจากกัน...
คนเรามีเวลาใช้ชีวิตไม่มาก...
ถ้ามัวแต่นั่งคร่ำครวญถึงอดีต...เวลาของอนาคตก็จะถูกผลาญไปเรื่อยๆ
...เขียน(พิมพ์)มาถึงตรงนี้ผมยังไม่รู้เลยว่าตัวเองต้องการสื่ออะไร
...กูทำบ้าอะไรอีกล่ะเนี่ย

ผมเริ่มเรื่องอย่างไม่มีจุดหมาย...
เพราะงั้นมันก็ไม่ควรมีจุดจบ...

เรื่องนี้ยังไม่จบครับ...แต่ตอนนี้ผมพอแล้ว
อย่าหวังว่าจะมีต่อ...อย่ารอเลยนะ
เอาเวลาไปทำให้อนาคตสดใสดีกว่า...
รอไปก็เปล่าประโยชน์...
...